{"id":2625,"date":"2018-04-02T11:47:51","date_gmt":"2018-04-02T09:47:51","guid":{"rendered":"https:\/\/www.srv53380.seohost.com.pl\/wp\/?p=2625"},"modified":"2018-04-02T11:48:34","modified_gmt":"2018-04-02T09:48:34","slug":"perelki-slodkiej-historii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/2018\/04\/perelki-slodkiej-historii\/","title":{"rendered":"Pere\u0142ki s\u0142odkiej historii"},"content":{"rendered":"
Artyku\u0142 ukaza\u0142 si\u0119 w<\/em>\r\nDZIENNIKU TORU\u0143SKIM<\/em>\r\n\u201eNowo\u015bci\u201d \u2013 2017 r\r\n\r\n\r\n<\/em><\/pre>\n
Krzysztof Rumi\u0144ski, tw\u00f3rca firmy od wielu lat wypiekaj\u0105cej s\u0142odko\u015bci i pieczywo w G\u0142ogowie, otwiera szaf\u0119 i odkrywa przed nami skarby. Od dawna gromadzi cenne pami\u0105tki po mistrzach cukiernictwa, od kt\u00f3rych uczy\u0142 si\u0119 swojego fachu. Na parterze w siedzibie firmy mo\u017cna znale\u017a\u0107 maszyny cukiernicze z dawnych czas\u00f3w czy tradycyjny piec.<\/strong><\/p>\n
– Prosz\u0119 spojrze\u0107 \u2013 m\u00f3wi Krzysztof Rumi\u0144ski, trzymaj\u0105c ksi\u0119g\u0119 receptur Alfonsa Czarneckiego. W \u015brodku dok\u0142adnie rozpisane przepisy na ciastka, babki z lat 30. 40. i 50. Czarnecki relacjonuje te\u017c proces technologiczny z najmniejszymi szczeg\u00f3\u0142ami.<\/p>\n
– Najwa\u017cniejsze s\u0105 proporcje \u2013 t\u0142umaczy Rumi\u0144ski. W tamtych czasach niekt\u00f3rzy cukiernicy dziwili si\u0119, \u017ce ciasto nie wychodzi im tak, jak powinno. A to dlatego, \u017ce nie zastosowali odpowiedniego re\u017cimu technologicznego i dobrej receptury. O kunszcie cukiernik\u00f3w z dawnych czas\u00f3w wiele mo\u017cna si\u0119 dowiedzie\u0107 z archiwalnych numer\u00f3w \u201ePrzegl\u0105du Cukierniczego\u201d. Pan Krzysztof szczeg\u00f3lnie upodoba\u0142 sobie egzemplarz z listopada 1933 r. oraz pewien artyku\u0142. \u201eStolica Pomorza, Toru\u0144 \u2013 czytamy w tek\u015bcie na stronie. 164 \u2013 kt\u00f3ry w roku bie\u017c. Obchodzi 700-lecie swojego istnienia, od wielu ju\u017c wiek\u00f3w s\u0142ynie ze swych piernik\u00f3w. Znane one by\u0142y i s\u0105 w ka\u017cdym niemal zak\u0105tku ojczystego kraju pod nazw\u0105 piernik\u00f3w toru\u0144skich (\u2026)  Najr\u00f3\u017cnorodniejsze sceny o tre\u015bci historycznej, religijnej, obyczajowej, mitologicznej, przyrodniczej podziwia\u0107 mo\u017cna na piernikach toru\u0144skich\u201d.<\/p>\n
– My te\u017c robimy pierniki i korzystamy z niejednej, tradycyjnej receptury, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna odnale\u017a\u0107 w przepisach sprzed wielu lat \u2013 m\u00f3wi Krzysztof Rumi\u0144ski i podkre\u015bla, \u017ce  dorobek przodk\u00f3w jest bardzo wa\u017cn\u0105 warto\u015bci\u0105 w jego \u017cyciu.<\/p>\n
Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 w latach 70., kiedy pan Krzysztof nauczony przez rodzic\u00f3w odpowiedzialno\u015bci\u0105 za w\u0142asn\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107,  zdecydowa\u0142 si\u0119 na zaw\u00f3d cukiernika. Teori\u0119 poznawa\u0142 w szkole zawodowej, ale wcze\u015bniej codziennie od godz. 6. rano  pracowa\u0142 na \u201erzemio\u015ble\u201d, czyli jako ucze\u0144 u rzemie\u015blnika. \u2013 Czasem i po szkole bieg\u0142o si\u0119 do zak\u0142adu, a do domu wraca\u0142o wieczorem \u2013 opowiada Rumi\u0144ski. \u2013 To by\u0142y ci\u0119\u017ckie czasy, ale wiele si\u0119 wtedy nauczy\u0142em. Pan Krzysztof ma swoje zdanie na temat dzisiejszej edukacji zawodowej i technicznej. \u2013 W obecnej formie edukacji powinno si\u0119 r\u00f3wnie\u017c wiele zmieni\u0107 w kszta\u0142ceniu przysz\u0142ych fachowc\u00f3w \u2013 t\u0142umaczy Rumi\u0144ski. Jestem przeciwnikiem warsztat\u00f3w w szko\u0142ach zawodowych. One niestety nic nie daj\u0105. Ucze\u0144 ko\u0144czy szko\u0142\u0119 bez umiej\u0119tno\u015bci potrzebnych do wykonywania zawodu \u015blusarza, piekarza czy cukiernika.  Ja proponowa\u0142bym co\u015b innego: umow\u0119 o prac\u0119 z przedsi\u0119biorstwami i zak\u0142adami rzemie\u015blniczymi dla ka\u017cdego ucznia szko\u0142y zawodowej i technikum, od pierwszej klasy.  Da\u0142oby to mo\u017cliwo\u015b\u0107 praktycznej nauki zawodu, w konkretnym \u015brodowisku pracy.  Po uko\u0144czeniu takich praktyk ucze\u0144 mia\u0142by nie tylko  gwarancj\u0119 zatrudnienia, ale przede wszystkim wysokie kwalifikacje.<\/p>\n
Nauka zawodu mia\u0142a swoje etapy, od mycia blach, przez pieczenie kruchego ciasta i babek, po tworzenie w\u0142asnych, oryginalnych wypiek\u00f3w.  Potem by\u0142 egzamin  zawodowy i Krzysztof Rumi\u0144ski zosta\u0142   cukiernikiem. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w toru\u0144skiej PSS \u201eSpo\u0142em\u201d. Dzi\u015b wspomina, \u017ce zasady cukiernictwa pozna\u0142, podgl\u0105daj\u0105c mistrz\u00f3w: Zbigniewa \u015awiejkowskiego, Mariana Przymorski czy Alfonsa Czarneckiego. Podkre\u015bla te\u017c rol\u0119 Jerzego Kuffla, niegdy\u015b kierownika piekarni wojskowej na ul. D\u0105browskiego w Toruniu, kt\u00f3ry uczy\u0142 go piekarstwa. Szybko zacz\u0105\u0142 my\u015ble\u0107 o za\u0142o\u017ceniu w\u0142asnej dzia\u0142alno\u015bci. By\u0142 bliski wydzier\u017cawienia cukierni w Ciechocinku, ale ostatecznie wszed\u0142 w sp\u00f3\u0142k\u0119 z kolegami i w ten spos\u00f3b sta\u0142 si\u0119 przedsi\u0119biorc\u0105. Kilka lat p\u00f3\u017aniej, w 1986 r.  razem z jednym wsp\u00f3lnikiem stworzyli firm\u0119, kt\u00f3r\u0105 dzisiaj znamy pod szyldem \u201ePiekarnia i Cukiernia Barbara  i Krzysztof Rumi\u0144scy\u201d. \u2013 Wtedy interes prowadzi\u0142o si\u0119 du\u017co pro\u015bciej, ni\u017c dzi\u015b \u2013 opowiada. \u2013 Sam potrafi\u0142em wyliczy\u0107, jaki podatek musz\u0119 zap\u0142aci\u0107 i ile wyniesie wynagrodzenie dla pracownik\u00f3w.<\/p>\n
Codzienno\u015b\u0107 bywa\u0142a jednak trudna. Pan Krzysztof wstawa\u0142 wcze\u015bnie rano i wsiada\u0142 w samoch\u00f3d, by osobi\u015bcie rozwie\u017a\u0107 murzynki, cukierki kr\u00f3wki i marcepanki do okolicznych punkt\u00f3w. Dzi\u015b odbiera dziesi\u0105tki telefon\u00f3w dziennie, a wtedy wykonanie jednego po\u0142\u0105czenia by\u0142o ju\u017c sporym osi\u0105gni\u0119ciem. \u2013 Zamawia\u0142em rozmowy z kilkoma miastami na poczcie g\u0142\u00f3wnej w Toruniu, jecha\u0142em rano i czeka\u0142em, a\u017c telefonistka mnie po\u0142\u0105czy \u2013 opowiada Krzysztof Rumi\u0144ski. \u2013 Je\u015bli wr\u00f3ci\u0142em o godz. 13 z czterema wykonanymi telefonami, by\u0142em szcz\u0119\u015bliwy, bo wiedzia\u0142em na czym stoj\u0119.<\/p>\n
Jeszcze w czasach PRL-u Rumi\u0144ski dosta\u0142 zlecenie na eksport \u201ekr\u00f3wek\u201d do Obwodu Kaliningradzkiego. Stawi\u0142 si\u0119 w um\u00f3wionym miejscu z dostawczym \u017bukiem, wype\u0142nionym ciastkami po dach. Okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce delegacja ze Zwi\u0105zku Radzieckiego, po \u201ekr\u00f3wki\u201d przyjecha\u0142a\u2026 ci\u0119\u017car\u00f3wk\u0105 Kamaz z przyczep\u0105.<\/p>\n
W nowej Polsce nie by\u0142o \u0142atwiej. Kiedy nast\u0105pi\u0142o za\u0142amanie gospodarcze, pan Krzysztof musia\u0142 wyjecha\u0107 do pracy zagranic\u0119, a p\u00f3\u017aniej rozszerzy\u0107 dzia\u0142alno\u015b\u0107 na inn\u0105 dziedzin\u0119. \u2013 Uzna\u0142em, \u017ce chleba potrzebuje ka\u017cdy \u2013 opowiada dzisiaj, a w hali pe\u0142nej rozgrzanych piec\u00f3w pachnie chlebem jak z dzieci\u0144stwa.<\/p>\n
Od 1995 r. pana Krzysztofa bardzo wspiera \u017cona, kt\u00f3ra szlify w zawodzie zdobywa\u0142a na pocz\u0105tku lat dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych. \u2013 Jest dla mnie du\u017cym oparciem. Dba, \u017ceby w firmie wszystko dzia\u0142a\u0142o tak, jak powinno \u2013 m\u00f3wi Rumi\u0144ski.  Sporo pomagaj\u0105 te\u017c jego synowie, kt\u00f3rzy kszta\u0142c\u0105 si\u0119 na informatyk\u00f3w.  Pan Krzysztof po cichu marzy jednak o tym, by zdecydowali si\u0119 przej\u0105\u0107 w przysz\u0142o\u015bci rodzinny interes.<\/p>\n
W G\u0142ogowie pod Toruniem, gdzie znajduje si\u0119 zak\u0142ad   Barbary i Krzysztofa Rumi\u0144skich, i sk\u0105d pochodzi pan Krzysztof, tradycja miesza si\u0119 ze wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105.  Nad archiwalnymi dokumentami z historii cukiernictwa pan Krzysztof nie kryje wzruszenia na wspomnienie o \u201em\u0142odzie\u0144czych latach\u201d. –  M\u00f3j tata zawsze powtarza\u0142: \u201ewszystko r\u00f3b tak, \u017ceby\u015b nie wstydzi\u0142 si\u0119 przyzna\u0107, \u017ce to ty robi\u0142e\u015b\u201d.<\/p>\n
Zasada, kt\u00f3r\u0105 pan Krzysztof przej\u0105\u0142  z kolei po mistrzach w swoim fachu, brzmi tak: \u201eTrzeba mie\u0107 silny wzrok zawodowy\u201d. \u2013 Zauwa\u017ca\u0107 to, czego nie widz\u0105 inni \u2013 t\u0142umaczy pan Krzysztof.  T\u0119 zasad\u0119 stosuje w cukiernictwie i piekarstwie, ale i w prowadzeniu biznesu. Firma ma 16 sklep\u00f3w firmowych, w kt\u00f3rych mo\u017cna kupi\u0107 pieczywo i ciasta najwy\u017cszej jako\u015bci. Stawia nie na ilo\u015b\u0107, ale na jako\u015b\u0107. Wszystko po to, by tak jak przed osiemdziesi\u0119ciu laty, toru\u0144skie wypieki \u201ebi\u0142y na g\u0142ow\u0119\u201d wszystkie inne.<\/p>\n
 <\/p>\n
Tekst nades\u0142a\u0142 Maciek z Torunia<\/p>\n
 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Artyku\u0142 ukaza\u0142 si\u0119 w DZIENNIKU TORU\u0143SKIM \u201eNowo\u015bci\u201d \u2013 2017 r Krzysztof Rumi\u0144ski, tw\u00f3rca firmy od wielu lat wypiekaj\u0105cej s\u0142odko\u015bci i pieczywo w G\u0142ogowie, otwiera szaf\u0119 i odkrywa przed nami skarby. Od dawna gromadzi cenne pami\u0105tki po mistrzach cukiernictwa, od kt\u00f3rych uczy\u0142 si\u0119 swojego fachu. Na parterze w siedzibie firmy mo\u017cna znale\u017a\u0107 maszyny cukiernicze z dawnych […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2616,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[10],"tags":[97],"class_list":["post-2625","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kwartalniki","tag-nr-87"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2625","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2625"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2625\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2626,"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2625\/revisions\/2626"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2616"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2625"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2625"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zoltowscy.pl\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2625"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}