Pomocnicą Anioła być to nie łatwa sztuka
Trzeba się w duszę człowieka wsłuchać,
Trzeba radością zachęcać, pocieszać
I na oddziale się ciągle uśmiechać.
Na plecach uśpione mieć małe skrzydełka,
Które się budzą gdy serce pęka,
Pocieszać pacjentów radosną miną
I gasić ich strach, nim troski nie zginą.
Więc gdy spotkałam swojego Anioła
Wiedziałam, że obok siedzi Ona.
ALEKSANDRA KOSIŃSKA
Dodaj komentarz