Wrzesień jest miesiącem pamięci i oddawania hołdu rzeszom Polaków poległych w obronie Ojczyzny po najeździe okupanta na Polskę we wrześniu 1939 r. W miesiącu tym porusza się często temat waleczności, bohaterstwa i patriotyzmu Polaków, którzy dzielnie bronili swej Ojczyzny, jak i innych państw koalicji antyniemieckiej podczas działań II wojny światowej. Tematem wiodącym, który jest poruszany przez media we wrześniu jest też temat Ojczyzny, patriotyzmu, bohaterstwa narodu i martyrologii.
Kwestia patriotyzmu jest bardzo znaczącą sprawą dla każdego Polaka, dlatego też myślę, że należałoby ten temat poruszyć na łamach kwartalnika Związku Rodu Żółtowskich, gdyż dotyczy on także nas.
Wiele osób zastanawia się czym jest patriotyzm i czy Polacy, w tym i Żółtowscy byli patriotami w ciągu dziejów państwowości Polski. Jeśli Żółtowscy nimi byli, to w jaki sposób udowadniali to. Trzeba więc sięgnąć do historii naszego kraju i ściśle z nią powiązanej historii Rodu Żółtowskich, aby na to pytanie odpowiedzieć.
Drugie pytanie, to czy my Polacy i my Żółtowscy obecnie jesteśmy patriotami.
Na pewno przedstawiciele rodu Żółtowskich bez wahania stwierdzą, że nasi przodkowie byli patriotami. Natomiast jeśli my obecnie żyjący jesteśmy patriotami, to w jaki sposób mamy postępować, co robić dla Ojczyzny.
Patriotyzm określa postawę umiłowania i oddania się w całości własnej Ojczyźnie, szacunku, dla niej i jej bohaterów. Zawsze kojarzony jest z ponoszeniem ofiary nawet tej najwyższej – własnego zdrowia lub życia dla dobra, chwały i trwałości ojczyzny. Przejawia się gotowością do obrony Ojczyzny za wszelką cenę. Według powszechnie przyjętych reguł patriotyzm to przedkładanie celów Ojczyzny nad cele osobiste. Tak postrzegali patriotyzm nasi przodkowie walcząc o wolność, niepodległość i niezawisłość Ojczyzny, przelewając krew na wielu polach bitew.
Na pewno takimi patriotami i zarazem bohaterami byli Stefan Skarbek Żółtowski, czy Jan Wojsław Żółtowski – rycerze spod Cecory w 1620 r. Piękną bohaterską postawą zasłynął rycerz spod Chocimia, czyli Jan Wojsław Żółtowski, który będąc komendantem twierdzy w Kudaku nad Dnieprem, po klęsce wojsk Polskich z Turkami wysadził się w powietrze. Fakt ten upamiętnił Henryk Sienkiewicz, tworząc fikcyjną postać Michała Wołodyjowskiego. Wydarzenia z bohaterskiego życia „Małego Rycerza” były oparte na życiorysach wielu polskich patriotów, w tym na postawie bohaterskiego czynu Komendanta Twierdzy w Kudaku Jana Wojsława Żółtowskiego.
Na pewno nie mniejszym patriotą był Wojciech Żółtowski, huzar walczący pod Wiedniem z Turkami pod dowództwem Króla Jana III Sobieskiego.
W 2000 jubileuszowym roku jako Związek Rodu Żółtowskich braliśmy udział w pielgrzymce do Włoch i Watykanu do Ojca Świętego Jana Pawła II. Wracając z Włoch przejeżdżaliśmy przez Austrię i w Wiedniu odwiedziliśmy kościół polski na Kalembergu. Oddaliśmy hołd polskim huzarom, zwycięzcom spod Wiednia, w tym i Wojciechowi Żółtowskiemu, którego imię, nazwisko i herb Ogończyk widnieje w kaplicy króla Jana III Sobieskiego.
Nie zapomnijmy o pięknej, pełnej bohaterstwa i przepełnionej patriotyzmem postaci Edwarda Żółtowskiego – Generała Królestwa Polskiego i Generała Francuskiego, który brał udział w powstaniu kościuszkowskim. Walczył w Legionach Polskich we Włoszech, bił się pod Nidzicą i Dobrym Miastem, poprowadził 3 Pułk Piechoty w bitwie pod Raszynem, brał udział w szturmie Sandomierza, Zamościa. Dowodził ok. 7 000 żołnierzy pod Kaliszem. Został ranny w bitwie pod Lipskiem., był komendantem Twierdzy Zamość. W czasie powstania listopadowego organizował oddziały powstańcze w Lubelskiem.
Można by wymieniać wiele bohaterskich czynów patriotów z rodu Żółtowskich, żyjących w czasach Rzeczypospolitej Szlacheckiej.
Żółtowscy udowodnili, że byli patriotami także w czasie zaborów. Prowadzili akcje i działania konspiracyjne oraz otwartą walkę z zaborcami. Praca na rzecz społeczności oraz narodu to też przejaw patriotyzmu. Prowadzili swoistą działalność oświatową. Zaangażowali się w rozwój gospodarczy i kulturalny kraju. Poprzez pracę dla ludności, wprowadzając postęp w gospodarstwach rolnych, upowszechnienie kultury rolnej, szerzenie kultu bogacenia się i powiększanie dobrobytu materialnego swoich majątków, kształcenie chłopów, szerzenie oświaty, kultury, nauki w swych majątkach, podnoszenia poziomu rzemiosła, zakładania kas oszczędnościowych, banków, spółek handlowych i przemysłowych oraz podnoszenia indywidualnych umiejętności swoich i ludności wiejskiej okazywali swój patriotyzm w zaborze pruskim. Przejawem patriotyzmu Żółtowskich w Wielkopolsce było współfinansowanie budowy „Poznańskiego Bazaru”, który w czasach Hakaty był centrum polityczno – społecznym, centrum polskości w Wielkopolsce.
Nasi przodkowie Żółtowscy brali udział w zrywach narodowo-wyzwoleńczych, w Powstaniu listopadowym, styczniowym, wielkopolskim. Byli wywożeni na Syberię i w głąb Rosji. Żółtowscy wielokrotnie w Sejmie berlińskim bronili polskości. Udawali się z poselstwem do Watykanu, prosząc o poparcie dla sprawy polskiej, finansowali kształcenie polskich księży w Watykanie, aby później zasilili polski kościół katolicki w ojczyźnie. Byli fundatorami kościołów, które były również przez nich utrzymywane. Przeciwstawiali się germanizacji Wielkopolski za czasów Kanclerza Otto von Bismarcka. Takimi zasłużonymi patriotami byli np. hr. Stanisław Żółtowski – podporucznik 2 pułku ułanów Wojsk Polskich w1831 r., poseł do parlamentu Pruskiego, hr. Marceli Żółtowski – porucznik 17 pułku ułanów dowódca plutonu w 3 szwadronie 16 pułku ułanów, ranny pod Brodami, który zginał w Katyniu, Stefan Żółtowski – porucznik kawalerii 15 pułku Ułanów, który zginął w Katyniu, hr. Marceli Żółtowski – oficer 2 pułku Ułanów w 1831 r., hr. Alfred Żółtowski, który stawiał opór germanizacji Wielkopolski jako poseł Parlamentu Pruskiego w latach 1871-1874, czy hr. Jan Żółtowski, członek Komitetu Narodowego w Paryżu 1918/1919 r. Juliusz Żółtowski – Powstaniec Wielkopolski z 1918 r., uczestnik Powstań Śląskich II i III, ranny na Górze św. Anny, żołnierz AK o pseudonimie „. Gryf,” więziony po wojnie przez UB.
Żółtowscy bohatersko walczyli i polegli w czasie I i II wojny światowej. Postawę patriotyczną wykazywali przez obronę terytorium Polski przed najeźdźcą. W czasie II wojny światowej działali na szkodę wroga, różnymi sposobami jak sabotaż, działania dywersyjne, konspiracja, partyzantka, nauka w podziemnych szkołach, na tajnych kompletach, udział w walkach Armii Krajowej.
Na pewno takimi patriotami – bohaterami byli: Michał Żółtowski z Lasek – podchorąży 15 pułku Ułanów, AK- owiec, Juliusz Żółtowski -Ułan 17 pułku Ułanów, podchorąży AK, żołnierz Kedywu, który walczył w oddziale „Jelenia” i grupie „ Kampinos” w Powstaniu Warszawskim, zginął w walkach z Niemcami pod Jaktorowem 29.09.1944 r., Alfred Żółtowski – ułan 17 pułku Ułanów w Lesznie, obrońca Warszawy, Paweł Cieszkowski – Żółtowski – uczestnik odsieczy Lwowa i kampanii 1920 r., major wojsk polskich, w czasie II wojny światowej działacz organizacji „ Uprawa” – „ Tarcza” pod pseudonimem Ogończyk.
Walcząc w obronie Ojczyzny, przelewając krew dla jej bytu w okresie Polski szlacheckiej biorąc udział w zrywach niepodległościowych, w czasie zaborów, wojen światowych nasi przodkowie udowodnili Polsce i Polakom swój patriotyzm.
My Polacy i zarazem Żółtowscy żyjący w czasach obecnych, w okresie bez wojen możemy też być patriotami, szczególnie poprzez umiłowanie i pielęgnowanie narodowych tradycji. Sposobem wyrażania patriotyzmu do Ojczyzny jest aktywność społeczna, polityczna, filantropia, wolontariat, udział w organizacjach i ruchach społecznych, w rozwoju lokalnym, samorządach, szerzenie wzniosłych wartości i postaw. Uczciwość obywatelska, praworządność, szacunek dla innych, w tym starszych schorowanych osób, równe traktowanie wszystkich ludzi, przeciwdziałanie ubóstwu, ochrona środowiska. To wszystko można zaliczyć do postaw patriotyzmu.
Każdy inaczej może rozumieć patriotyzm, może to być miłość do kraju ojczystego, przywiązanie do regionu, dzielnicy z której pochodzi, lub w której mieszka.
Z patriotyzmem połączona jest ściśle kultura, tradycja, czyli obyczaje, poglądy, wierzenia, sposoby myślenia i zachowania, normy społeczne, uznane przez naród zarówno w czasach obecnych jak i w przeszłości.
Każdy może w indywidualny sposób służyć ojczyźnie. Większość Polaków utożsamia słowo Ojczyzna z Polską a patriotyzm to umiłowanie i oddanie dla Ojczyzny w szerokim tego słowa znaczeniu., czyli do Polski.
Dodaj komentarz